Największą ilość włókna pokarmowego zawierają otręby pszenne. Jednak ze względu na zawartość kwasu fitynowego utrudniającego wchłanianie niektórych składników mineralnych, np. żelaza, wapnia i cynku oraz możliwość podrażnienia jelit zaleca się stopniowe zwiększanie ilości otrąb pszennych w codziennej diecie. Ich stosowanie można rozpocząć od dodania 1 łyżeczki do potraw lub do jogurtu, pamiętając by nie przekraczać  2 – 3 łyżek dziennie. Wprowadzając je do jadłospisu należy zwiększyć ilość wypijanych płynów, gdyż 100 gramów otrąb wiąże około 450 gramów wody. Doskonałym źródłem błonnika w codziennej diecie są produkty z pełnego ziarna. Pieczywo pszenne, makarony z białej mąki, czy oczyszczony biały ryż, oprócz mniejszych ilości włókna pokarmowego są częściowo pozbawione cennych dla organizmu składników mineralnych, np. magnezu, cynku, manganu, a także witamin – głównie z grupy B. Kolejną grupą produktów są nasiona roślin strączkowych, które zawierają od 8,9 do 15,7 g błonnika w 100 gramach. Są one jednak ciężkostrawne, ponieważ zawarte w nich oligosacharydy (rafinoza, stachioza, wesbaskoza i ajugoza) degradowane przez mikroflorę przewodu pokarmowego działają wzdymająco. Dobrymi źródłami błonnika są również warzywa i owoce. Zasobne w błonnik są: groszek zielony, bób, porzeczki i maliny. Biorąc jednak pod uwagę ilość zwyczajowo spożywanych produktów to z warzyw najważniejszym źródłem błonnika są ziemniaki, marchew i kapusta, a z owoców jabłka. Z owoców wyższą zawartością błonnika charakteryzują się owoce suszone, np. morele. Cennymi źródłami włókna pokarmowego są także nasiona (np. siemię lniane, chia) i orzechy.